Ben olmuşum başlık

Yarının tatil olmasıyla ilgili yaşadığım sevinçli duygulanımları anlatabilmemin imkanı yok ulan günlük! Mümkün değil de diyebilirdim ama yeteri kadar etkili olmayacağını düşündüm. Mefailün.

Saba Tümer kafası diye bir kafa var. Türlü çeşit kahkahalar ve arkasından gelen aığğyyyy benzeri nidalar şeklinde kendini gösteriyor. Gözleri belertmeye kadar varıyor durum. Tam öyleyim işte şimdi. Bu gece evde Saba Tümer besliyorum.

Neresinden başlasam ki... Bu gece erken uyumak zorunda olmamak mı desem yarın erken kalkmak zorunda kalmamak mı desem? Bu ikisinden hangisini desem... Onu bırak da en sevmediğim kelimenin "erken" olduğunu farkettim şimdi. Ama tamamen uykuyla ilgili bir durum. Yanlış olmasın. Doğru olsun. 0 /1. Binary düşünmek lazım.

Bir de darbe sonrası kuşak kafası var. Bu kafaların kızsal olanları, 1 Mayıs'ı Paris moda haftasının başlangıcı sanıyorlar. Erkeksel olanların ne sandığını ise Kaba Şimşek daha iyi bilir. Yanlış bir beyanatta bulunmayayım şimdi. Yazdıklarımı bir tek o okuduğu için kendisine de söz hakkı vermek istedim. Bizi niye kimse okumuyor ulan günlük? Nerde yanlış yapmış olabilirim? Ben niye paylaşım için teşekkürler, yüreğine sağlık, böbreğine kuvvet gibilerinden mesajlar almıyorum? Bak buraya yazıyorum, intiharın eşiğindeyim. Sonra da beyin göçü niye oluyor demesin kimse!!

Moralmanlarım motivasyonlarım bozuldu şu anda. Saba Tümer kafasından çıktım.

Bağlayalım. 1 Mayıs önemlidir.
Ne güzelsin 1 Mayıs
Çok güzelsin 1 Mayıs
1 Mayıs rulezzz!!

Davşan

Densiz bir alarmla uyandım. Son zamanlarda densiz alarmlarla ilgili çok ciddi sorunlarım vardı. Yorganı başımın üstüne çekip bir süre yeni başlayan günü protesto ettim. Gün beni umursamadı. Tavşan ve dağ hikâyesini düşündüm. Sonra öyle bir hikâye olmadığını fark ettim. Ama yine de ortada bir küslük vardı ve tahminimce çözülecek gibi de durmuyordu. Fazla zorlamadım. Dünyanın bütün tavşanlarının üstünü örttüm ve dağa sırtımı dönüp biraz daha uyudum.

Tekrar uyandığımda dağ yanımda yoktu. Belki bir not bırakmıştır diye etrafıma bakındım ama boşunaydı. Kullanılmıştım. Üstelik bu birliktelikten boy boy tavşanlarım olmuştu. Artık onlara hem analık hem de babalık yapmak zorundaydım.

Kalktım. Mutfağa gittim. Buzdolabından bir havuç çıkardım. Yedim.

Ulan Günlük!

"Mutlu insanlar orospu çocuğudur. Bizi mutsuzluk insan edecek" ulan günlük!