11 Ağustos 2009 Salı

Böyleyken böyle

.
Komik şeyler yapasım var. İçim karikatürlerle dolu. Daha önce niye yazıyormuşum bilmiyorum. Bundan sonra yazacak mıyım bilmiyorum. Çünkü her şey resimmiş bende. Aslında bunu hatırlıyor olmalıydım. İlkokula başladığımda,babama söylenen gerekçeyle anlatacak olursam, okumayı ve yazmayı bildiğim ve sair şeylere de çok hızlı hakim olduğum için öğretmen en arka sıraya oturtup resim defterimi açıyor ve elime boyalar tutuşturuyordu. Sıkıldığımı anımsıyorum. Okul çok saçma ve gereksiz bir yerdi gözümde. Ki hala öyledir. Ama işte o gün bugündür de okullarla olan münasebetim bitmiyor ne yazık ki. İnsanoğlu olmak istemeyeceği yerde olmaya mahkum bir mahluk sanırım. Ya da normalde maraz arayacak kadar izansız. Oysa sana dayatılan normalin yerini değiştirdiğinde her şey bambaşka oluyor. Bu bilgiyi ömür boyu cebinde taşısan hiç sıkıntı kalmayacak aslında. Ama olmuyor işte. Geçmeyen bir memnuniyetsizliğe dönüyor her şey. Bunun ne kadar şımarıkça bir davranış olduğunuysa eşşeği kaybedince anlıyorsun. O zaman da tezeği avuçnan yemiş oluyorsun zaten. Misal şimdi geçen yıl tam da bugüne dönsem oohoooo, dünya on numara gezegen olur nazarımda. Ama geçen yıl tam da bugün bunu söylemek aklıma bile gelmezdi. Ya neyse yazı samanyolu tv'deki ibret hikayelerine dönmeden tornistan yapalım.

Ne diyordum işte resim. Resim yapmayı çok seviyordum. Evin en çıkma odasının duvarına sulu boyalarla nebçim güzel resimler yapmıştım. Annem kızacak diye korka korka böyle. Annem gördüğünün ertesi günü elinde küçük bir kağıtla geldi. Yeteneğimi ondan almadığımın isbatı niteliğindeki değişik bir eskiz tekniğiyle, masa üstünde bir vazo ve sözlü ifadesinden anladığım kadarıyla rengarenk çiçekler çizmiş. Meğer uslanmaz bir natürmort düşkünüymüş kadın. Odanın tüm duvarlarını nebatatla doldurmak zorunda kalmıştım.

Sonra işte lisede verdiler bana gazı. Dahisin sen. Sayısal zekan çok kuvvetli. Resim de güzel bi şey ama onu hobi olarak da yapabilirsin filan.. Para konusu da açıldı tabi. E asiyiz ya sözde, "reşit olunca evden ayrılıcam kendi evimi tutucam para lazım olucak olum" diye kendimi de telkin ederek kişisel tarihimin tozlu yaprakları arasına gömdüm mis gibi kabiliyeti. Kabiliyetliydim tabi lan ne sandınız! Ama işte okuldu deneylerdi devrelerdi levyelerdi filan derken... Levyeler derken şey işte solcuydum ben böyle illegal hikayeler yani. Dövüşlü mövüşlü. Yok lan abarttım. Kız bi insanım sonuçta, şiddete karşı X kromozomu şeklinde bir kalkanım var nerdeyse her hemcinsim gibi. Oradaki "nerdeyse" nitelemesindeki göndermeyi gördün di mi sevgili okur. Yazı arasında adam örgütleyecek kıvamdayım lan şu anda kafam çok acayip. Tamam bokunu çıkarmayayım dur. Ben tabi resim yapmayı bıraktım. Çok siyasiyim artizler bildiğiniz gibi değil. Akşamları da rock barlar tabi. O zamanlar özentiliğimi sikecek ölçüde gelişmemiş kafa, kendimi bi bok sanıyorum yani. Sonra heykeltraş bi sevgilim oldu uzun yıllar. Onunla birlikte resim yapıyorduk bazen salak salak. Aklına birbirimize bakıp nü resimler yaptığımız gelen okurlar var ya, hah işte onlar insan değil. Ben şimdi tek tek isim vererek kendilerini burada teşhir etmek istemiyorum. Ama hepinizin IP'si kayıtlı olum. Ona göre yani. Bu arada heykeltraş sevgilime de buradan selamlar gönderiyorum. Canım benim ahuahau. Sikeyim.


Bu da İstanbul'daki ilk evimin duvarına çizdiğim organizma

Girişi gelişmeyi kazasız belasız atlatabildiysek sadede geliyorum. Geçenlerde şeyi farkettim. Kafamın içinde bütün kavramların tarif edemeyeceğim resimleri var. Şemalamışım onları böyle. Şematik dönemi geçememişim yani. Bi de dahi diye dravdan gazlamışlar beni. Olmadığım gerçeğiyle yüzleşeli çok oldu tabi orda sıkıntı yok da bu resim işi enteresan iş. Kafamın içindekileri boyalara dökebilirsem...
Bazen öyle ben'im, öyle ben'im ki, bütün dünyayı avuçlarımda ufalayabilirim sanki.

Neyse birazdan geçer..

Öpüyorum nöronlarınızı. Canlarım.
Lağğn?
.

19 yorum:

yesari dedi ki...

işte buu yaa...işte buuu...

şimdi benim aklıma hiç gelmedi öle nü müü amaaa...o adam haydarinnnaa rinna rinna rinaanayy mı çekiyor ne...bu tesvirden benim psikozumun ne derece ilerlediğini çıkartabiliriz doktor hanımm...

POSTACI dedi ki...

Bundan sonra yazacak mıyım bilmiyorum derkeeeğn? (ordaki "eğğğn" dolu dolu böyle)
Gemide olmanıza veriyorum sayın Dantel. Tehdit bile ederim gerekirse. Lan!

sami hazinses dedi ki...

bizim atölyeye gelsene. sanat ve sanatçının dostu olmasak da, çok güzel misafirperver adamlarız. referansım da postacı. sanat ne güzel şey, ne güzel şey sanat. dur reklamımızı da yapayım
www.cizgidukkani.com

POSTACI dedi ki...

ha bak bir de ne diycem, o duvarındaki kadın var ya, Rüya Sineması'ndaki resimlere benziyor. =)

fevkalade olağan dedi ki...

23 nisanı olsun.. 29 ekimi olsun.. sonbaharı kışı olsun.. ben de çok güzel resim yapardım.. ama hayatımın hiç bi döneminde bunu bi iftihar vesilesi olarak görmedim.. göstermedim.. ayrıca tüküreyim öle sanatın içine..

kim kıskandı.. ben mi.. bırak ne kıskanıcam yeaa.. altı üstü çubuk adam işte.. peh..

polly dedi ki...

o son cigarayı içmeyecektik, dantel!
keşke benim odamın duvarına da çizilse böle bişi. günlerdir duvar graffitilerinin araştırıyorum. bu kadar güselini bulamadım. hepsi ticari amaçlı.. çok beğendim gerçekten...

kaba şimşek dedi ki...

bi tek ben mi takıldım heykeltraşın heykel yerine resim yapmasına yaa :/ o zaman madem ressam olsaymış!!!

bob ross vardı rahmetli.

Enteldantel! dedi ki...

Yesari; ilik gibi kadına deli yürek bir adam muamelesi yapışından anladık zaten psikozlarını. Kır yürüyüşleri iyi gelecektir diye düşünüyorum.

Cerenimo; ya bakma sen bana bi bok çizeceğim yok. Hem zaten gündüz gözüyle yazmak daha güzel bi şey gibi geldi yine. Bu arada Rüya Sinemasına hiç gitmedim lan. Para bok olduğu için daha dolby digital yerleri tercih ediyorum. Ama resimlere bakmaya gidelim bi gün. Hem o ara kitabını da veririm.

Zaami; sen kendin komple referanssın zaten de o Ali Baba çok kötü davrandı bana. Döv onu bence. Ondan sonra gelirim.

Bilom; fırça yoktu bulaşık süngeriyle çizdim ben onu dersem belki kurtarırım ha? Hor görme garibi. Heves etmiş işte çocuk n'apıcaksın.

Polly; arpamı eksik etmezsen senin duvara da çizerim bi şeyler icabında. Arpa derken parayı kastetmediğimi anladın bence. Ne güzel anlaşıyoruz di mi :)

Ve Kaba; gerçekten çok güzel bir yere parmak basmışsın. Zaten başta karikatür diye girmişim mevzuya. Kafalar çok karışık. Ama bu heykel işinin temelinin resim olduğunu bilmeyecek kadar cahilsin ne yazık ki. Ha heykel yapmadık mı? Geçmişte bir takım yanlışlarımız oldu evet.


Bu arada dediğim gibi, hevesim geçti. Koymuşum resime.

POSTACI dedi ki...

Ayraç perdeden anlamıştım zaten. (evet, bence perde)
Du bakalım, kitabımı kazanma hakkı yakalamadım henüz. Ama benimsedim bak, kesin alıcam.

BİgarİpwoMen dedi ki...

Çoğğ güzelmiş yahu ellerine sağlık.

polly dedi ki...

arpa ne zamandan beri para olarak anlaşıldı? ben sana o son cigarayı içmeyecektik diyorum, sen bana arpa para değildir diyosun.. boksör, sen misin :D

HaYaLci dedi ki...

evet yeTenek parıLtısı görüyorum sende. ben resimden anlar mıyım peki? yoo anLamam. düşün ben biLe görebiLiyorum o ışık huzmesini.

asi_kukla dedi ki...

aaaa! olmuyor ama böyle sayın yazar. bakınız okur sabırsızlıkla yeni cümleler beklemekte. sabah kalkıyorum bakıyorum yok, öğle bakıyorum yinem bişi yok, e akşam bakıyom halen bişicik yok. bu ne lan sayın yazar, okuru böyle bir bekleyişe itmek de ne demek?

Enteldantel! dedi ki...

Tohumuna para mı saydım ulan sevgili okur!

Adsız dedi ki...

Sayın Yazar;
İnsan okusun diye yazıyorsunuz ya hani bunları, insan işte sabırsızlanıyor bir sonrakini özümsemek adına. Hani siz mecbursunuz ya yazmaya, okur bu mecbur işte o da okumaya. Yok aslında farkınıs. :) (Not: Tohumuma para saymamakla beraber yorum yaptığım taktirde yemek ısmarlama sözünüz var hatırlatırım.)

Enteldantel! dedi ki...

Oha! Kim lan bu? Kimsin olum sen? Ne asparagas yapıyorsun gece vakti. Ben kime ne demişim? Ben bu toprakların yetiştirdiği yürekli bir vatan evladıyım. Böyle kolpalarla işim olmaz. Bu topraklar iyi mahsul yaptı yannız, onu es geçmemek lazım. Hâlk beni bu koltuğa oturttu. İyi oturttu o hâlk, Allah var. O değil de ne yemeği? Neler oluyor!!!

Adsız dedi ki...

Evet. Kim-im lan ben? Ömrü hayatımda yanıtlayamadığım sorular listesinde başı çekmekte olan soru cümlesidir bu. İçimdeki kuyuya taş atan soru. Neredeyse -bu sarmal içe doğru mu kıvrılıyor yoksa dışa doğru mu?- sorusuyla eşdeğer bir telaş yaratır bünyemde. Boş bıraktım kısım ben o soruyu. Önce kolayları çözecem. Bi de, bi de ben de ellerini açmış yakaran bi hatun gördüm.

cezerye dedi ki...

blogunu yeni keşfettim.. hepsini okudum postalarının.. hepsi çok güzel ve bu yeteneğine yorum yapmak istedim.. "taktire şayan" sıfatını uygun gördüm... Tebrik ettim beğendim.. başarılarının devamını dilemek istedim ama zaten mort olmuş hevesin.. oturup bekle gene gelir belki.. heba olmasın böyle yetenekler... seni takip etmeye devam edicem.. o yüzden merhaba.. ben yeni geldim aranıza.. yer var mı?

Enteldantel! dedi ki...

O-hooo, buralar hep benim böyle komple. İstediğin yere geç. Hoş gelmişsin. Yetmezmiş gibi bi de sefaları getirmişsin. Sefaları niye getirdin lan! Hayrat çeşmesi mi burası!